DOOR (VAK)SCHOLING KANSARME KINDEREN OPTIMALE KANSEN GEVEN

Omdat er een groot gebrek is aan (vak)opleidingen

Waarom nou een vakschool? In de binnenlanden van de arme deelstaten van India is er een groot gebrek aan vakmanschap. Basisonderwijs is er vaak wel. Onze kinderen (weeskinderen) gaan daar naar een Katholieke school. Maar daarna is er niets. Geen enkele mogelijkheid om verder te leren. Een vak leren is er dan ook niet bij. Soms kunnen ze bij iemand in dienst komen die hen zijn eigen 'kunsten' aanleert. Maar dat is al hoogstzelden en meestal van slechte kwaliteit. We zullen actief beleid moeten voeren om jongeren aan te moedigen voor het leren van een echt vak. We willen dat in elk geval doen voor 'onze weeskinderen'. En we willen ook graag dat zij als gezinsfamilie bij elkaar kunnen blijven omdat ze intussen elkaars broertjes en zusjes zijn geworden.

We zijn met dit plan namelijk begonnen vanwege 'onze' kinderen, maar we hoeven dit uiteraard niet alleen voor hen te doen. Als het lukt kunnen meerdere kansarme tieners uit de omgeving straks naar die school om een vak te leren. Ze betalen er dan wel een bedrag voor zoals ze dat ook in de stad zouden moeten betalen.

We sluiten met de opleidingen primair aan bij de behoeften van de omgeving. Chintapalli is een klein dorp, maar is op zijn beurt weer omringd door vele tientallen gehuchtjes die op 5 tot 10 kilometer rondom gelegen zijn. Dat betekent dat vakmensen die met een goede vakopleiding prima kansen hebben. Dat geldt voor al dit soort dorpen in de 'remote area's.

Voor de vrouwen willen we een vakopleiding toegankelijk maken door een naaischool te integreren en aanvullend een stukje hand- en kunstnijverheid toe te voegen. We hebben bij een andere ambachtsschool gezien wat voor dit soort dorpen het meest relevant is.

Als het niet in Chintapalli kan...

Mocht het plan om die ambachtsschool in het dorp Chintapalli te vestigen toch niet lukken, dan bestaat (nu al) de mogelijkheid om die optie voor vakonderwijs en vervolgopleidingen in een ander dorp te realiseren waar reeds voorzieningen zijn voor het onderbrengen van leerlingen in een hostel. Dat zou betekenen dat 'onze kinderen' alle 22 moeten verhuizen naar dat andere dorp. Dat doen we, zoals gezegd, omdat we ze wel als gezin samen willen laten blijven. Ze zijn broertjes en zusjes voor elkaar omdat ze geen andere familie meer hebben.