DOOR (VAK)SCHOLING KANSARME KINDEREN OPTIMALE KANSEN GEVEN

Wie zijn wij?

Wij zijn Joke en Jan-Willem Grievink. We zijn al meer dan 40 jaar actief in de foodsector en oprichters van het FoodService Instituut Nederland (www.fsin.nl).

We zijn betrokken geraakt bij de zorg voor 22 weeskinderen in de binnenlanden van een van de armste deelstaten van India, Andra Pradesh. Kinderen zonder vader of moeder, broertjes of zusjes. Ze horen bij de kasteloze onderkant van de samenleving, een groep die voor niemand in tel is. Ze woonden in verschillende dorpjes in de binnenlanden (remote areas) van deze deelstaat. Een van de pastors heeft ze - bij wijze van spreken - van de vuilnisbelt geplukt omdat ze anders in de slavernij of prostitutie zouden zijn beland. Hun verhaal heeft ons geraakt. We zorgen nu al vele jaren voor onderdak en voeding en vooral dat er een dagelijkse liefdevolle verzorging voor hen is.

Ze gaan naar een lokale (katholieke)  lagere school in het dorpje Chintapalli en vormen met elkaar een groot gezin in een heel klein huis. Ze zijn elkaars broertjes en zusjes geworden en zo zien ze het zelf ook. De oudste kinderen gaan in 2021 van school af, maar dan hebben ze nog geen vak geleerd. En wij willen ze graag volledig kansrijk in de samenleving kunnen laten starten. Mogelijkheden voor welke vervolgopleiding zijn daar niet in dat dorp. Daarom proberen we in dat dorp vakschoolonderwijs te starten, eventueel ambulant onderwijs. Vanwege Corona loopt ons schema vertraging op.

Overigens als het niet lukt in Chintapalli willen we op een andere manier 'onze' kinderen een mogelijkheid tot vervolgopleiding bieden. Een van de opties is dan om ze als groep in een ander dorp te plaatsen (waar die schoolmogelijkheid wel is), zodat ze wel als "gezin" samen kunnen blijven wonen. Dat laatste is essentieel voor onze kinderen. Ze vormen samen een leefgezin en dat is het geheim dat het zo goed met ze gaat.

Dit is onze droom geworden:

Ons plan om de kinderen te helpen kent twee fases.

  1. Fase één is het verkennen van de mogelijkheid om een vorm van vakonderwijs te starten in dat dorp waar de kinderen nu wonen. Dat verkennen is nodig omdat we wel accreditatie nodig hebben vanuit de overheid van Andra Pradesh. Alle voorbereidingen daarvoor lopen. (Tussenfase: Corona heeft ook in India roet in het eten gegooid. Nu liggen de verkenningen even stil). De overheid vindt het van belang dat ook jongeren uit de achterstandsgebieden (remote areas) een echt vak kunnen leren. Want aan echte vakmensen is in de binnenlanden van India een groot gebrek. Zo'n vakopleiding is dan voor zowel jongens als meisjes toegankelijk. Mocht het niet lukken in Chintapalli, dan verkennen we de plannen in een ander dorp waar die mogelijkheden wel zijn. Deze fase van verkenning moet in 2020 afgerond worden (Update: vanwege Corona zal het zeker tot de zomer van 2021 duren).
  2. Fase twee is de realisatie. We gaan voor de weeskinderen, met hulp van bestaande andere ambachtsscholen verderop in Andra Pradesh, een vorm van vakonderwijs opstarten. Die samenwerking met andere vakscholen is nodig vanwege accreditatie en het voorkomen van onnodige bureaucratische rompslomp. Aanvankelijk wilden we grond kopen en zelf een gebouw neerzetten. Inmiddels is ons door lokale specialisten verteld dat het beter is om een bestaand gebouw te huren voor een periode van minimaal 10 jaar. Zoals gezegd: als het niet lukt in Chintapalli, wijken we uit naar een ander dorp waar die mogelijkheden wel aanwezig zijn. Fase twee is gepland voor 2021 en 2022.

Wat is daarvoor nodig?

Allereerst moeten we het plan concreet krijgen, met hulp van de deelstaat-overheid. We hebben intussen uitgevonden dat alles daar via de overheid moet lopen. Zo hoog mogelijk in de bureaucratie 'toestemming' krijgen is essentieel. Die toestemming denken we medio 2021 te krijgen. Dat is een jaar vertraagd vanwege de Corona situatie in India.

Intussen weten we dat we meerdere mogelijkheden moeten verkennen. Een daarvan is het verplaatsen van de kinderen, als gezinsgroep, naar een andere plaats waar ze bij elkaar kunnen wonen en waar wel mogelijkheden voor vervolgopleidingen aanwezig zijn. Dat doen we uiteraard met hulp van specialisten en onder toezicht van een manager die we volkomen kunnen vertrouwen.

Voor dit alles vragen we dus jullie steun met sponsorgelden

Wij steunen onze weeskinderen al heel lang vanuit privé middelen. Dat was goed voor huisvesting en levensonderhoud. Maar deze stappen zijn een maatje te groot voor ons. We hebben nu ongeveer 100.000 euro nodig voor de eerste twee fases om de vervolgopleiding te realiseren.

Ook Nederlandse docenten

We gaan uiteraard zoveel mogelijk werken met Indiase vakdocenten. Maar we nodigen ook Nederlandse (gepensioneerde) vakdocenten en vakmensen uit om in tweetallen voor 3 tot 6 maanden naar de school te komen om les te geven en deze dorps-tieners Westerse kwaliteitsstandaarden aan te leren. De vakken liggen voor de hand: metselen, timmeren, loodgieterswerk, elektrotechniek, maar ook textielwerkzaamheden (naai-ateliers) etc.

We werken via een Nederlandse ANBI Stichting

In India werken we met lokale mensen. Met de overheid in het dorpje, maar ook met lokale pastors die zowel de omgeving als de cultuur heel goed kennen. Wij hebben ze als 'zeer betrouwbaar' leren kennen. In Nederland is Stichting De Vaste Burcht (SVB) bij die pastors betrokken. SVB is een ANBI Stichting.